I Liceum Ogólnokształcące im. Powstańców Śląskich w Rybniku
Ten słynny cytat przypisywany Winstonowi Churchillowi idealnie oddaje to, co dziś czujemy. Bo choć żegnamy Was jako uczniów naszej szkoły, wiemy, szanowni abiturienci, że to dopiero pierwszy rozdział czegoś znacznie większego.
Jeszcze niedawno trochę nieśmiało rozglądaliście się po szkolnych korytarzach, szukając swoich klas, swoich ludzi, swojego miejsca. Z czasem te same korytarze zaczęły brzmieć Waszym śmiechem, rozmowami, czasem stresem przed sprawdzianem, a czasem ekscytacją przed czymś ważnym. I nagle… ostatni dzwonek, epilog, koniec.
Dziś stoimy tu – nauczyciele i młodsi uczniowie – i naprawdę trudno uwierzyć, jak szybko ten czas minął. Byliście częścią tej szkoły w sposób, którego nie da się zmierzyć ocenami ani świadectwami. Zostawiacie po sobie historie, wspomnienia, emocje – takie, które zostają na długo, nawet gdy dzwonek już nie wyznacza rytmu dnia.
Dla nas – nauczycieli – byliście kimś więcej niż tylko kolejnym rocznikiem. Byliście rozmowami po lekcjach, Waszymi pomysłami, czasem uporem, który (choć bywał trudny 😉) pokazywał, że Wam zależy. A dla młodszych – byliście tymi „starszymi”, na których się patrzy i myśli: też kiedyś tam będę.
I właśnie dlatego tak trudno się żegnać.
Są jednak takie momenty, które zatrzymują czas na chwilę. Jednym z nich był wyjątkowy gest Ani Achtelik z klasy 4h. Tort, który przygotowała – pełen symboli naszej szkoły – był czymś więcej niż tylko słodkim dodatkiem. Był pięknym „dziękuję”. Ania, jako absolwentka i jednocześnie czeladniczka cukiernictwa, pokazała, że talent połączony z sercem potrafi stworzyć coś naprawdę wyjątkowego. I dokładnie tacy jesteście – pełni pasji, możliwości i dobra.
Nie będziemy mówić „żegnajcie”. Bo prawda jest taka, że ta szkoła zawsze będzie trochę Wasza. Zostawiliście tu cząstkę siebie – i zawsze będziecie mogli tu wrócić, choćby tylko myślami.
A teraz… idźcie dalej. Trochę odważnie, trochę niepewnie, ale na pewno po swojemu.
Bo to dopiero koniec początku. 💙